آسیب های اجتماعی

اما این تمام ماجرا نیست و بر اساس آمار تقریبا حدود 25 در صد آلودگی هوای تهران به موتورسیکلتها مربوط می شود . وسایل نقلیه ای که تابع هیچ قانونی نیستند و بحث قوانین راهنمایی و رانندگی و معاینه فنی را هم بر نمی تابند.

همین چند وقت پیش بود که سید جعفر تشکری هاشمی، معاون حمل‌ونقل و ترافیک شهرداری تهران،  با بیان اینکه موتورسیکلت‌های شهر تهران حتی استاندارد یورو ۱ را هم ندارند، گفته بود: موتور سیکلتها هشت برابر خودروهای بسیار آلاینده مانند نیسان و پیکان تولید آلایندگی می‌کنند که باید با موتورسیکلت‌های برقی جایگزین شوند.

اما به این اظهارات کسی توجه نکرد تا با فرارسیدن زمستان، آلودگی منجر به تعطیلی در تهران وکلای ملت هم به فکر بیافتند و از آلودگی موتور سیکلتها سخن بگویند. ضرغام صادقی، عضو کمیسیون اجتماعی مجلس شورای در ارتباط با آلودگی هوا در شهر تهران با مقصر دانستن موتور سیکلت ها گفته: آلودگی هوا یک منبعی نیست. در حقیقت عامل آلودگی هوا یک مساله و معضل نیست بلکه چندین عامل پشت سر معضل آلودگی هوا وجود دارد. یکی ازاین موارد مربوط به وسایط نقلیه می شود که شامل ماشین‌های سواری و موتورسیکلت‌ها می شود. متاسفانه آثار موتورسیکلت ها در آلودگی هوا به شدت بالاتر از سایر وساط نقلیه‌ای که در شهر تردد می کنند، است که این دو مورد از جمله مهمترین موارد آلودگی هوای تهران و دیگر شهرهای کشور است.

با وجود این سخنان ، تا به امروز نه قوانین سفت و سخت راهنمایی و رانندگی برای موتور سوران اتخاذ شده که آنها را ملزم به رعایت قانون کند تا از حجم تصادفات و خسارات جانی ومالی کاسته شود و نه چاره ای برای بهینه سازی موتورها برای جلوگیری از آلوده کردن بیشتر هوای پایتخت اندیشیده شده است و همواره همه انتقادات در حد حرف و حدیث باقی مانده است.

در واقع باید از مسئولین پرسید چند انسان دیگر باید بر اثر تصادفات رانندگی با موتورسوران خسارات جانی و مالی ببینند یا راهی زندان شوند و چند شهروند دیگر باید از آلودگی هوا دچار بیماری شوند تا چاره ای اساسی برای متور سیکلت های بی قانون و آلوده کننده اندیشیده شود؟