حقوق و تكاليف عابران پياده

بدون ترديد يكي از قربانيان اصلي سوانح و حوادث ترافيكي در جهان و كشور ما، عابران پياده هستند كه درصد قابل توجهي از تلفات انساني را تشكيل مي‌دهند. به طوري كه در برخي مناطق شهري تا 30 درصد از كشته‌ها را به خود اختصاص مي‌دهند. ميانگين تلفات انساني عابران پياده نيز 5/22 درصد از قربانيان سوانح ترافيكي را شامل مي‌شود. هر انساني در هر جايگاه شخصي و اجتماعي با هر سن و سال و هر نوع جنس در چرخه ترافيكي مي‌تواند عابر باشد و اين بدان مفهوم است كه خطر بالقوه براي شخصي كه در فرايند ترافيكي و رفت و آمد قرار دارد، وجود دارد. به همين منظور قانونگذاران براي ايمني و سلامت عابران، حقوق و تكاليفي قائل شده‌اند. به جرأت هم مي‌توان گفت تعداد مواد قانوني كه تأكيد بر حقوق عابران دارد، بيش از 5برابر مواد قانوني تكليف عابران و ناظران است. در اين ميان دستگاه‌هاي دولتي بويژه شهرداري‌ها و رانندگان نيز وظايفي بس سنگين در قبال عابران برعهده دارند. از سوي ديگر وظايف دستگاه‌ها شرط لازم ايمني عابران است. شرط كافي براي ايمني عابران هم آشنايي آنان با تكاليف‌شان و عمل به آنهاست. ذكر مواد قانوني و اشاره به مفاد آن مي‌تواند موجب آگاهي هر يك از گروه‌هاي مسئول در فرآيند ايمني عابران باشد كه براي آشنايي با برخي مفاهيم به حق و تكليف عابران اشاره مي‌شود.

ادامه نوشته

شرخری؛ قانونی یا غیر قانونی؟

برای اینکه عملی به عنوان جرم به قانون جزا راه یابد، باید چنان نظم و امنیت جامعه را تهدید کند که محدود کردن شهروندان از طریق ممنوع کردن این عمل، توجیه‌پذیر باشد. آزادی‌های مردم محترم است و نمی‌توان هر عملی را جرم دانست. محدود کردن آزادی‌های شهروندان آخرین راه است و قانونگذار در درجه اول، باید تلاش کند که زمینه‌های ارتکاب جرم را از بین ببرد.
برای همین، فعالیت‌هایی که با عنوان شرخری شناخته می‌شود، جرم شناخته نشده و راهکارهای دیگری برای مبارزه با آن پیش‌بینی شده است. البته بدیهی است که اگر این فعالیت‌ها به شکل منفی و با توسل به روش‌هایی مانند تهدید قدرت‌نمایی با چاقو، توهین و امثال آن انجام شود، جرم بوده و قابل مجازات است و علاوه بر آن از دید اجتماعی هم قبیح شناخته می‌شود.

ادامه نوشته

زنـان در دنيــاي بزهـكاران

روزگاري نه چندان دور وقتي زني معروف به «ايران شريفي» نخستين جنايت زنانه را رقم زد همه جامعه به وحشت افتاد چرا كه از زنان با روحيه مهربان و لطيفي كه دارند انتظار نمي‌رفت دست به جنايت بزنند.
شايد آن روز همه تصور مي‌كردند «ايران شريفي» يك استثنا است و ديگر تكراري در تاريخ جنايي كشور نخواهند ديد اما خيلي زود اين تصورات رنگ باختند و زنان در جرايم مختلف تا جايي پيش رفتند كه گاهي دوشادوش مردان بودند.
در واقع ارتكاب جرم و اعمال مجرمانه به قشر يا گروه خاصي از جامعه اختصاص ندارد.
زن يا مرد در موقعيت‌هاي مختلف اجتماعي و اقتصادي فرصت‌هايي براي اعمال مجرمانه به دست مي‌آورند. در واقع ديگر نمي‌توان گفت ارتكاب جرم مختص مردان است، زيرا بخشي از خلافكاران جامعه را زنان تشكيل مي‌دهند. گاهي ممكن است اين خلافكاري‌ به جرم نسبتاً كوچكي مانند جيب‌بري محدود شود و گاهي هم حضور زنان در جرايمي مانند سوءاستفاده‌هاي مالي، خريد و فروش مواد مخدر ، سرقت‌هاي مسلحانه و حتي قتل به چشم مي‌خورد. هر چند نسبت زنان مجرم در مقايسه با مردان بسيار ناچيز است اما مجرميت زنان به عنوان محور و ساختار خانواده‌ها صدمات جبران‌ناپذيري به ساختار جامعه وارد خواهد كرد.

ادامه نوشته

چرا یک نفر «دزد» می‌شود؟

" ناهنجاری‌های اجتماعی که ناشی از رفتارهای مغایر با قانون، عرف و اخلاق جامعه است، هرچند در نگاه اول ریشه‌هایی در اقتصاد، فقر، بی‌سوادی، آشفتگی‌های خانوادگی و سایر مبانی دیگر دارد، اما کالبدشکافی بزهکاری‌های اجتماعی بدون عنایت به ریشه‌های رفتاری و روان‌شناختی آن‌ها فقط مدیریت انتظامی و قضایی جامعه را در مسیر مقابله و برخورد قضایی قرار می‌دهد."

"مجید ابهری" آسیب‌شناس در صفحه وبلاگ خود در سایت خبر آن لاین با بیان این مطلب افزوده است:

امروز زندان‌های کشور ما دو و نیم برابر ظرفیت فیزیکی خود، انسان در خود جا داده‌اند. بیش از ۱۶۰۰ مصداق مجرمانه در قوانین ما وجود دارند که اکثریت آن‌ها مجازاتی غیر از زندان ندارند. بر اساس پژوهش‌ها و مطالعات انجام ‌شده تصور می‌کنم بدون ریشه‌یابی‌های رفتاری و روانی و خشکاندن اینگونه مبانی نخواهیم توانست به طور کامل و یا حتی مطلوب با جرایم مقابله کنیم.

ادامه نوشته