پژوهشگران عرصه رسانه معتقدند که رسانه‌ها دارای چنان قدرتی هستند که می‌توانند نسلی تازه در تاریخ بشر پدید آورند؛ نسلی که با نسل‌های پیشین بسیار متفاوت است.

متفکران نیز معتقدند: وسایل ارتباط جمعی جدید ابزاری بس نیرومندند که می‌توان از آن در راه خیر و شر با تأثیری شگرف سود برد و چنانچه کنترل مطلوب وجود نداشته باشد، امنیت یک جامعه را به خطر می‌اندازد.

رسانه‌ها به‌عنوان یکی از ارکان اساسی جامعه ارتباطی میان دولت و ملت، می‌توانند با آشنا و آگاه ساختن جامعه نسبت به بزهکاری و مسائل قانونی، خانوادگی، اجتماعی و اقتصادی مربوط به آن مشارکت هر چه بهتر و مفیدتر مردم در سازماندهی و اجرای سیاست جنایی را موجب شوند و در این حالت مردم خود کارگزار امنیت شده و در فرایند حصول به آن مشارکت می‌کنند.