ريشه هاي هنجارها و ناهنجاري ها


 ناهنجاري‌هاي گوناگوني كه امروزه درجامعه شاهد و ناظر آن هستيم و در عرصه‌هاي اقتصادي، سياسي، فرهنگي و اجتماعي، ثبات و امنيت جامعه را به مخاطره انداخته است، پديده نوظهوري است كه ما و بسياري از ملت‌ها و جوامع ريشه‌دار را با تهديد مواجه كرده است.
    اگر اين ناهنجاري‌ها با توجيه عصر ارتباطات و تداخل فرهنگ‌ها به واسطه پيشرفت تكنولوژي رسانه‌اي، جوامع ديگر را به صورتي كلي و غير هدفمند تهديد كرده است، اما در جامعه ما اين تهديد به شكلي كاملاً هدفمند و سازمان يافته و برنامه‌ريزي شده و با تهاجمي گسترده صورت گرفته است. بستر اين تهاجم همانگونه كه سال‌ها پيش مقام معظم رهبري به آن اشاره كردند و در طي ساليان گذشته مكرراً خطر آن را به مسؤولين و مردم گوشزد كردند فرهنگ است.
    تهاجم فرهنگي گسترده‌اي كه نه تنها در بروز ناهنجاري‌هاي فرهنگي بلكه در ساير عرصه‌ها و امور حساس جامعه، از سياست گرفته تا اقتصاد و لايه‌هاي گوناگون اخلاق و رفتارهاي اجتماعي تأثير گذاشته است، چرا كه نظام شكل گرفته از انقلاب اسلامي از بدو پيروزي و پذيرش مسؤوليت براي پي‌ريزي ساختارهاي گوناگون جهت گردش امور جامعه بيش از هر پديده‌اي متأثر از فرهنگ اسلامي بود.
    به همين خاطر تمامي ضرورت‌هاي جامعه در بخش‌هاي اقتصادي،سياسي، اجتماعي، علمي و ... در بستر اين فرهنگ تدوين و برنامه‌ريزي شد و در دستور كار مسؤولين مربوطه قرار گرفت.
    از سوي ديگر دشمنان نظام كه با اين فرهنگ و اين بستر آشنايي نداشتند در سال‌هاي اوليه پيروزي انقلاب و استقرار نظام نوپاي اسلامي درصدد انهدام ساختارهاي آن برآمدند.
    در عرصه سياست، با انزواي ايران، سال‌هاي سال كشور، ملت و نظام اسلامي را در مجامع جهاني تنها گذاشتند و با فشارهاي ديپلماتيك به ارتباط ايران با كانون‌هاي بين‌المللي خدشه وارد كردند و امنيت سياسي ايران را نيز مختل نمودند.
    در عرصه اقتصاد با تحريمي سراسري، ارتباطات اقتصادي و تجاري ما را در مبادلات بين‌المللي قطع كردند. در عرصه امنيت و ثبات نظام با تحميل جنگي ناعادلانه و حمايت‌هاي همه جانبه از رژيمي متجاوز، تمام تلاش خود را براي فروپاشي و انهدام نظام اسلامي بكار گرفتند.
    در عرصه امنيت داخلي با حمايت از گروهك‌هاي مخالف انقلاب، با ترور شخصيت‌هاي ممتاز نظام و بمب‌گذاري‌ها و كشتار بي‌رحمانه مردم كوچه و خيابان حمام خون براه انداختند. اما تمامي اين تجربه‌ها كه هر كدامشان به تنهايي در كشورها و مجامع ديگر، نظام‌هاي انقلابي را از پاي در مي‌آورد با شكست مواجه گرديد. تا آنكه دريافتند تمام ساختارها برخاسته از يك بسترند و آن بستر چيزي نيست جز فرهنگ اسلامي. فرهنگي كه قادر است سريعاً خود را بازسازي و ترميم نمايد و ساختارهاي نوين را با ظرفيت و توانمندي افزون‌تر براي مقابله جايگزين كند. از اين مرحله بود كه تهاجم فرهنگي با حمله به ارزش‌ها، آرمان‌ها، اعتقادات و باورها و اصولي كه نظام را در كوران حوادث و ترفندها و توطئه‌هاي بين‌المللي حفظ مي‌كرد آغاز شد و امروزه آثار و تبعات شوم اين تهاجم وحشيانه در بروز ناهنجاري‌هاي سياسي، اقتصادي، فرهنگي، اجتماعي و اخلاقي خود را نشان داده است. ناهنجاري‌هايي كه بعضاً در بطن جوامع مهاجم با آن برخورد مي‌شود تا كانون‌هاي اجتماعي را حفظ كند. ناهنجاري‌هاي اقتصادي، از سوء استفاده عناصر فرصت‌طلب گرفته تا جايگزين شدن ارزش‌هاي مادي و حذف تدريجي معيارهاي اسلامي و ايراني تماماً ريشه در هدف قرار گرفتن فرهنگ دارد.
    ناهنجاري‌هاي اجتماعي مثل بي بند و باري، لاابالي‌گري، فساد و مرزشكني اخلاقيات به بيكاري و تورم و فقر و معضلات اقتصادي برمي‌گردد كه بر پايه فرهنگ مادي، تبعيض و رانت و توزيع ناعادلانه ثروت و ... را رواج داده و فرهنگ اسلامي را مورد هدف قرار داده است.
    ديگر نابساماني‌ها نيز كه به شكل ناهنجاري‌هاي حاد، هنجارهاي نهادينه شده در طي ساليان سال را از بين برده و مي‌برند، ريشه در تهاجم گسترده‌اي كه بيگانگان به فرهنگ ما نموده‌اند دارد. فرهنگي كه از دل آن، بزرگ‌مردان و بزرگ مردماني برخاستند و با ايثار هستي خود بقا و هستي ما را تضمين كردند. فرهنگي كه عشق به معبود، عشق به حقيقت، عشق به ميهن و سرزمين مادري، عشق به همنوع و عشق به خوبي و تنفر از تمامي پليدي‌ها و زشتي‌ها، واژه‌اي به نام «شهيد» را فرهنگ و ادب اين سرزمين معنا كرد.
    آيا براي مقابله با ناهنجاري‌ها، ارزشمندتر از نهادينه كردن ارزش‌هاي شهدا از طريق تبليغ و نشر فرهنگ ايثار و شهادت و جوانمردي و زنده نگاه داشتن ياد و راه آنان راهكاري وجود دارد؟