امروزه احداث پاركينگ در بسياري از شهرهاي دنيا كه داراي مراكز بزرگ تجاري، اداري، تفريحي و فرهنگي بوده و روزانه ميليون‌ها سفر درون شهري را موجب مي‌شوند، به يك اصل لازم‌الاجرا براي گردانندگان و صاحبان اين مراكز از يك سو و مسوولان امور شهري از سوي ديگر تبديل شده است. سال‌هاست كمبود فضاي پارك مناسب، عدم احداث پاركينگ به تعداد كافي و ساعت‌ها سرگرداني و اتلاف وقت و بروز تنش‌هاي روحي و رواني براي يافتن جاي پارك مناسب به دغدغه دائمي‌ شهروندان پايتخت‌نشين تبديل شده است.

الزام احداث پاركينگ و تعبيه فضاي پارك مناسب تنها وظيفه صاحبان مراكز خصوصي تفريحي، تجاري و اداري نيست؛ چرا كه براي شهرداري‌ها به عنوان مسوولان حوزه شهري آن دسته از فضاها و اماكن تفريحي عمومي ‌از جمله بوستان‌هاي شهري صرف‌نظر از اين‌كه يك بوستان كوچك محلي يا پارك جنگلي فرامنطقه‌اي باشد و نحوه دسترسي به بزرگراه‌ها و خيابان‌هاي پرتردد شهري، مساله‌اي بسيار حساس است؛ زيرا توقف انبوه خودروها در اين مسيرها احتمال افزايش خطرات جاني و حوادث رانندگي را رقم مي‌زند.

ضرورتي كه باوجود مصوبات متعدد نه فقط توسط بخش خصوصي بلكه براي اماكن و فضاهاي تفريحي و سرگرمي‌ عمومي ‌نيز از سوي شهرداري‌ها به عنوان متولي اين بحث جدي گرفته نشده و اجرا نشده است.