آسیب های اجتماعی

گزارشات بد نبود اما در مجموع سوال کنندگان که ما هم جزء آن بوديم قانع نشديم به جهت اينکه باز همان روال وزارت ارشاد پيگيري مي شود. يعني جلسات پي در پي گذاشته شده براي  نوشتن آئيين نامه دستورالعمل. کارشناسان مختلف دعوت شدند،اگر چه به نظر مي آيد يک مقداري اين پيگيري هاي اخير اجرايي تر است نسبت به گذشته، ولي يک مهلت يک ماهه به وزارت کشور داده شد که در اين يک ماه وزارت کشور بخشي از اين کارهايي را که انجام داده را عملياتي کند.

شايد مهمترين و اساسي ترين کاري هم که دولت مي تواند شروع کند از محيط هاي زير مجموعه خودش است. يعني ما در بعضي ادارات، در بعضي وزارتخانه ها، در بعضي از شرکتهاي که وابسته به دولت است، شاهد هستيم کارکناني حضور پيدا مي کنند که پوشش آنها هيچ تناسبي با پوشش مورد نظردين مبين اسلام ندارد.

دولت قطعاً در قدم اول بايد مجموعه خود را اصلاح کند و قانع کند که نسبت به اين دستور مهم و اکيد دينمان پايبند باشند و ما در عمل شاهد آن باشيم .البته مسائل ديگري هم  در اين خصوص وزارت کشور برنامه ريزي کرده که ما اميدواريم طي اين يک ماه که حدوداً تا نيمه خرداد به وزارت کشور فرصت داده شده ،ان شاءالله شاهد باشيم که اين برنامه ريزي هاي صورت گرفته در عمل هم اجرا شود.
 
راديو گفت و گو :آقاي نصيرپور، مسائلي بايد در نظر گرفته شود تا ضمن برخورد با مسئله بدحجابي شأن و شخصيت اجتماعي جامعه هم در اين خصوص حفظ شود؟

نصيرپور:من ابتداً بايد عرض کنم که مقوله حجاب و پوشش و علاقمندي به بحث پوشش به نظر من يک امري است که خداوند در فطرت انسانها قرار داده و اين مسئله فقط بايد متناسب با وضعيت روز و متناسب با اوضاع فرهنگي جامعه ساماندهي شود.

من معتقدم جامعه اي هستيم با  سابقه ديرينه فرهنگي . ما حتي در مطالعاتي که داريم و بعضاً گزارشاتي که
مي آيد شاهديم که در آثار باستاني باقي مانده از دوران هخامنشي، حتي تصوير يک زن به صورت نامناسب آنجا طراحي و ساخته نشده است.

اين نشان مي دهد که بحث حجاب از سابقه بسيار ديرينه اي در کشور ايران برخوردار است. خصوصاً با ظهور دين اسلام و ورود دين اسلام به ايران،اهميت اين مقوله زياد شد. اما نکته اي که الان در فرمايشات آقاي طاهري هم وجود داشت و مسئله اي که وجود دارد و بايد روي آن به طور جدي توجه شود، دخالت دادن وزارت کشور در مقوله حجاب است.

 حجاب يک مقوله فرهنگي است و بيش از اينکه يک وظيفه انتظامي يا از اين دست و از اين جنس مقولات باشد، به حوزه هاي فرهنگي و عملکرد نهادهاي فرهنگي مجموعه نظام مرتبط است و اگر قرار است ما آن قانون مصوب و دغدغه مقام معظم رهبري که دغدغه بسيار مهمي است و همواره ايشان در مناسبتهاي مختلف به آن تذکر و اشاره داشتند،نايل شويم و اين دغده را برطرف کنيم، به نظر من بايد يک زيرساختهايي را فراهم کنيم و زمينه ظهور بدحجابي را از بين ببريم. 

همانطور که آقاي طاهري فرمودند و من هم تأييد مي کنم در بعضي مواقع در معابر تهران واقعاً مسئله بي حجابي است. ما سابق بر اين در ادوار گذشته مسئله بدحجابي را داشتيم اما اين روزها و اين ماههاي گذشته شاهديم که برخي افراد تعمداً حجاب خودشان را در ترافيک و در معابرها برمي دارند، اين نشان از بروز يک بيماري است و من معتقدم دوستان ما در کميسيون فرهنگي بايد تلاش کنند، مجموعه اي از نهادهاي فرهنگي داخل کشور ساماندهي شوند و استراتژيهاي مناسبي براي رسيدن به اين اهداف مشخص شود و نهايتاً اگر راهبردهاي فرهنگي نتيجه نداد، بعد ما به سمت راهبردهاي التزامي حرکت کنيم.

البته راهبردهاي نظامي در کنار فعاليتهاي فرهنگي مي تواند همراه و مؤثر باشد. اما به نظرم مي آيد اگر فقط به سمت قوه قهريه يا قوه انتظامي برويم،اين مشکل حل نمي شود،شايد پوشش مقداري مناسب باشد اما مسئله حل نمي شود و به طور زيرزميني اين بي توجهي و بي اخلاقي که دارد توسعه پيدا مي کند در جان مردم رسوخ پيدا مي کند که بعد امکان اصلاح آن ضعيف به نظر مي آيد.
 
راديو گفت و گو :آقاي نصيرپور،بين اصلاح طلبان در مجلس و اصولگرايان آيا اختلاف نظري راجع به اصل حجاب،يا اجراي اين مصوبه وجود دارد يا خير؟

نصيرپور :به نظرم اين اختلاف وجود ندارد. دوستان رسانه ها براي اين مسائل اصولي و کلي زياد جريان سياسي را غالب نکنند. حتماً همه اصلاح طلبها به همراه همه اصولگرايان دغدغه دين دارند و اتفاقاً همين دغدغه دينداري است که عزيزان را مجاب مي کند در عرصه هاي سياسي و اجتماعي ورود پيدا کنند و تلاش کنند که تأثير مثبتي در اداره خوب کشور داشته باشند.

 به نظر من قانوني که مصوبه شوراي عالي انقلاب فرهنگي در اواخر دوران حجت الاسلام و المسلمين آقاي خاتمي تصويب شد و مجلس هفتم هم الزامات بعدي را انجام داد، حتماً همه دوستان درهمه حوزه هاي سياسي اين دغدغه را دارند و اميدوار هستيم که با همکاري و همدلي بتوانيم بر اين مسئله فائق شويم و به هر حال کشور را بر مدار ارزشهاي فرهنگي و ديني خودمان اداره کنيم.
 
راديو گفت و گو :آقاي طاهري، ممکن است بفرماييد زمينه بروز اين بد حجابي هايي که در جامعه مشاهده مي شود چيست؟

 طاهري:من خدمت آقاي نصيرپور هم سلا م عرض مي کنم و تشکر مي کنم ازاينکه ايشان هم دغدغه خودشان و  طيف اصلاح طلبان مجلس را هم در اين خصوص اشاره کردند . از شما هم تشکر مي کنم که از اين دو طيف انتخاب شدند تا اين به مردم اعلام شود که اين مسائل ديني دغدغه همه جناح هاي معتقد به نظام و دلسوز نظام است.

 در يکي از بخشهاي صحبت آقاي نصيرپور اشاره شد که وزارت کشور اگر در اين بحث حضور پيدا مي کند، جنبه نظامي و انتظامي نگيرد مطلب درستي است. اگر در ذهن شما و شنوندگان باشد در گشت ارشاد ،که قبلاً مطرح
مي شد، گزارشي که به مجلس ارائه کردند، سردار احمدي مقدم تشريف آورده بودند. گفتند ما در همان موقع که گشت ارشاد را انجام مي داديم ، 90 درصد با تذکر حل مي شد. 10 درصد افرادي که ثابت مي شد اينها دارند با غرض بدحجابي را ترويج مي کنند،  برخورد قانوني لازم صورت مي گرفت.

 در اين قضاياي اخير، گزارشي که وزير کشور به کميسيون فرهنگي دادند اعلام کردند که بيش از 200 کارشناس را از دستگاههاي مختلف دعوت کردند. دغدغه آقاي نصيرپور کاملاً درست است. يعني قطعاً کار يک دستگاه مثل نيروي انتظامي نيست، حتي اگر بخواهد کار فرهنگي کند ، همه دستگاهها بايد ورود پيدا کنند.

 گزارشي که ايشان دادند گزارش خوبي بود، ما اميدواريم که ان شاءالله در اين خصوص وظايفشان را انجام دهند. اما در خصوص دليل بروز اين بدحجابي، خوب يک جهت آن اين است که طبيعتاً اگر انسان آشناي با مسائل دين نباشد اين مسئله بر اساس عدم اطلاع از دغدغه دين و آن مسئله اي که خداوند متعال به نفع بشر همه مسئله ديني را قانونگزاري کرده در قرآن و دستورت اهل بيت، اين عدم آشنايي موجب مي شود طبيعت نفساني انسان،انسان را دعوت کند به جلوه گري و اين که جلب نظر کند.

 اما اگر به صورت فرهنگي خانواده ها ورود پيدا کنند،روي مسئله حجاب،کار فرهنگي که دين مدنظرش است، خانواده ها دغدغه داشته باشند، آموزش و پرورش به صورت جدي در درسهاي خودش مطالب اغنايي را در اين خصوص داشته باشد ، مي تواند در جمع کردن زمينه هاي بدحجابي مؤثر باشد البته تبليغات سنگين دشمن هم در اين خصوص مؤثراست.

اخيراً وزير اطلاعات اعلام کرده بودند که باندي از بدحجابان را در قم دستگير کردند که اينها از تهران دريک مجموعه اي سازماندهي مي شدند که فقط اين افراد بد حجاب ازتهران به قم فرستاده شوند در خيابانهاي قم قدم بزنند که در آنجا بدحجابي ترويج شود.

 قطعاً دشمن برنامه ريزي مي کند، بودجه مي گذارد و در يکي از صحبتهاي سران سي آي اي هم اشاره شده بود که ما براي مبارزه با نظام اسلامي ايران لازم نيست که حمله نظامي داشته باشيم، ما بايد دامن کوتاه به ايران ارسال کنيم. يعني آنها کاملاً روي اين مسئله بي حجابي حساب باز کردند و اميد دارند چون قبلاً در تاريخ ما
نمونه هاي آن را داشتيم. همه اين عوامل دست به دست هم مي دهند.
 
راديو گفت و گو :آقاي طاهري، شما اشاره کرديد که يک جرياني از خارج از کشور اين افراد را هدايت مي کنند. آيا فکر مي کنيد برخورد  انتظامي  مي تواند در اين شرايط موفق باشد ؟
 
آقاي طاهري:برخورد انتظامي مثل جراحي مي ماند. طبيعتاً اگر يک بيماري قابل مداوا باشد با پرهيز يا داروهايي که به مرحله جراحي نرسد، قطعاً نبايد جراحي صورت گيرد. اما گاهي اوقات بيماري به حدي مي رسد که نياز به جراحي است آن هم حداقل است. يعني تصور ما اين است که بيش از 95 درصد بد حجابي ها يا بي حجابي ها با کار فرهنگي با تذکر حل  مي شود.

 البته دغدغه مسئولين هم بايد باشد . اينکه عرض کردم رئيس يک اداره دغدغه داشته باشد، با کارمند خود مسائل ديني را توجيه کند، ممکن است دربين 100 کارمند خانمي که در اداره است ، يك نفر ممکن است عمدي داشته باشد،آن يک نفر هم وقتي جديت مسئولين را ببنيد اقدام نمي کند.

بنابراين من گمان مي کنم ضمن اين که ضرورت دارد در پايان بررسي بدحجابي ها اگر کساني که عمداً دارند به بدحجابي دامن مي زنند برخورد شود،اما اين مرحله آخر است. قطعاً برنامه ريزي فرهنگي، برنامه ريزي تمام مسئولين در دستگاههاي مختلف مي تواند اکثر اين معضل را حل کند بدون اينکه نيازي به برخورد باشد.
 
راديو گفت و گو : آقاي طاهري البته ما از مسئولين وزارت کشور هم دعوت کرديم که در اين گفت وگو شرکت کنند که متأسفانه هماهنگي نشد. بعضي معتقدند که دولت در اجراي قانون حجاب کوتاهي کرده. نظر شما چيست؟
 
 طاهري:البته اين شبهه ايجاد شده،در همين جريان انتخابات اخير، تقريباً همه نامزدها مي گفتند ما با گشت ارشاد مخالفيم. در حالي که اگر توضيح کاملي داده مي شد که  منظورشان اين بود که ما با برخورد نظامي با بد حجابي مخالفيم،اين بد بيني ايجاد نمي شد به همه کساني که در اين خصوص صحبت کردند. بله حداقل اين شبهه وجود دارد که به جهت اينکه کار اجرايي درستي شروع نشده اين بد بيني ايجاد شده است.

 اگر چه ما با شناختي که از تمام مسئولين داريم، يقين داريم که هيچ کدام از آنها علاقه ندارند که بدحجابي ادامه پيدا کند يا خداي ناکرده بيشتر شود.
 
راديو گفت و گو : آقاي نصيرپور،آقاي طاهري اشاره کردند که يک جرياني خارج از کشور بد حجابي هاي موجود در جامعه را هدايت مي کند . نظر شما در اين خصوص چيست؟
 
 نصيرپور:من فرمايش همکار عزيزم آقاي طاهري را تأييد مي کنم. اخباري که منتشر شده بود و وزير اطلاعات اين اطلاعات را منتقل کردند، تأييد مي کند وجود  تشکل هايي را که کانون هايي که به لحاظ ارزشي و ديني يکي از پايگاههاي ما هستند ، هدف قرار داده اند.

در واقع شهر قم يکي از مراکز ديني ماست و طبيعتاً ظهور و بروز بي حجابي و مسئله بدحجابي، تأثيرش و نمودش بيش از ساير کشور مي تواند باشد. ولي من مي خواهم اشاره کنم اين يک امر قابل پيش بيني است و اتفاقاً موضوع شبيخون فرهنگي که مقام معظم رهبري سالهاي قبل به آن اشاره کردند ناظر بر همين مسئله است.
به اين معنا که دشمن براي برخورد با نظام جمهوري اسلامي صرفاً از يک راهبرد که آن هم موضوع نظامي است استفاده نمي کند. آنها از تمام ابزار و امکاناتي که در اختيار خودشان دارند با انسجامي که در درون ساختارهاي خود ايجاد کردند به سمت اهداف خودشان حرکت مي کنند.

 از رسانه هايي که طراحي کردند،از امواج ماهواره اي و اينترنتي و حتماً از همه امکانات در اختيارشان براي برخورد با رقبا و مخالفين خود استفاده مي کنند. شايد به جرأت بتوانيم بگوييم که جمهوري اسلامي تنها حکومتي است که با ملاک هاي ديني و اسلامي به معناي واقعي آن اداره مي شود و طبيعتاً مي تواند يک سدي براي تصاحب کشورهاي مختلف توسط ابرقدرتها باشد و  طبيعي است که  با آن برخورد خواهد شد. اما مهمتر از برخوردي که آنها با ما مي کنند و برنامه هايي که براي قشر جوان ما، براي خانواده هاي ما دارند ، نوع برنامه ريزي استراتژي است که ما در مقابله با اين برنامه ها بايد اتخاذ کنيم.

 نکته اي را که من عرض کردم در خصوص بحث انتظامي شدن برخورد با  موضوع بدحجابي و بي حجابي، حتماً همه کساني که دستي بر اداره کشور دارند تأييد مي کنند که بعضي جرايم در بعضي مواقع فقط راه انتظامي و نظامي مي تواند داشته باشد. ما اين را نفي نمي کنيم اما به نظرم مي آيد اگردرمصاديق اجتماعي و مديريتهاي اجتماعي ما از افراد خبره و عالم  به علوم اجتماعي و جامعه شناسي استفاده کنيم، همانطور که آقاي طاهري فرمودند،ظاهراً آقاي نجار وزير کشور در جلسه کميسيون فرهنگي فرمودند که بيش از 200نفر را جمع کرديم و داريم برنامه ريزي مي کنيم. آن ايده خوبي است. اما مهمتر از آن اين است که اين افراد داراي سبقه فعاليتهاي اجتماعي باشند، دانش اجتماعي داشته باشند و تجربه مديريت هاي اجتماعي داشته باشند.

من تأکيد مي کنم مديريت اجتماعي، دانش و تجربه مديريت اجتماعي مي خواهد و ما اگر از هر راهبرد ديگري استفاده کنيم، هزينه مديريت در آن بخش را حتماً افزايش خواهيم داد. من مي خواهم عرض کنم که ما پراکندگي در نهادهاي فرهنگي داريم. آقاي طاهري راجع به بودجه هاي وزارت ارشاد و اعتبارات تخصيصي وزارت ارشاد، عدد آن را حضور ذهن دارند، من عدد آن را حضور ذهن ندارم. اما مطمئنم بخش عمده اي از هزينه هاي فرهنگي که ما در فصل فرهنگ هزينه مي کنيم ،بخش بسيار جزئي آن در اختيار وزارت ارشاد است.

 به نسبت مجموعه هزينه اي که تخصيص داده مي شود و قاعدتاً ما از دولت، دراجرا به ميزان اعتباري که پرداخت مي کنيم مي توانيم توقع داشته باشيم. يک وقتي مي گوييم اعتقاد داشته باشند، من شهادت مي دهم همه مديران جمهوري اسلامي در سطوح مختلف، حتماً علاقه به توسعه موضوع حجاب و عفاف دارند. اما در عرصه عمل، پياده کردن ايده ها و آرمانها و مقتضيات جامعه به اعتباراتي احتياج دارد.

 وقتي ما اعتبارات مجموعه نهادهاي فرهنگي مان، بخش کوچک آن در اختيار دولت قرار مي گيرد، طبيعتاً ما از دولت به اندازه اعتباراتي که به آن مي دهيم بايد توقع داشته باشيم. و يا بايد تلاش کنيم که نهادهاي فرهنگي مان مثل حوزه هاي علميه، مثل رسانه هايمان، مطبوعات و صدا و سيما و موضوع سينما ، همه اينها در مديريت واحد مديريت شوند.

 اجراي آن را عرض نمي کنم. اجرا را ممکن است که همين وضع موجود را داشته باشيم. اما در مديريت متمرکز نباشند قاعدتاً حرکت به سمت اهداف و استراتژي هايي که انتخاب مي کنند متفاوت خواهد بود، لذا ما طبيعتاً
مي توانيم منتظر باشيم که يک ناهماهنگي اتفاق بيفتد . نکته مهمتر اين است که بخشي از مسئله حجاب،به برنامه ها و استراتژي هاي فرهنگي مرتبط است و شايد بخش عمده اي از آن به موضوعات غير مستقيم به حوزه اقتصاد مربوط است.

ما به هرحال وقتي مديريت اقتصادي جامعه مان همراه با مديريت فرهنگي مان نباشد، و توجه لازم به اين مقوله را نداشته باشيم، به هر حال اينها جايي ظهور و بروز خواهد کرد که در رابطه با اجتماع و اقتصاد ، مقوله حجاب
مي تواند نمونه روشن و شفاف باشد که ما در آن وقت مديريت نداريم يا مديريت مناسب نداريم.

 موضوع ديگري که وجود دارد اين که ما واقعاً چه الگويي به جامعه مان داديم؟ الان صدا و سميا به عنوان رسانه اثرگذار،به نظرم مي آيد اگر اشتباه نکرده باشم، يکي از نظر سنجي هايي که مطالعه مي کردم، بيش از 85 درصد مردم اعلام کرده بودند که اطلاعات و دانش خودشان را و در واقع نوع رفتاراجتماعي شان را از صدا و سيما
مي پذيرند.

آيا الان جهت گيري صدا و سيما جهت گيري مناسبي است يا خير؟ اين را بايد شوراي سياست گزاري صدا و سيما، همکاران ما در آنجا بررسي کنند. ما واقعاً در صدا و سيما به سمت ارائه الگوهاي فرهنگي بومي پيش مي رويم و فرهنگ ديني ما يا پوشش ديني که آنجا استفاده مي کنيم پوششي است که متأثر از رسانه هاي بيگانه و منطبق بر مدهايي است که هر روز اشاعه داده مي شود. مسئله بعدي بحث در حوزه مديريت بخش هاي فعال در عرصه تهيه پوشاک است.
 
به نظر مي آيد که اين عرضي که من دارم شايد قبلاً يک مدتي پيگيري شده بود،اما از طرحي که عرض خواهم کرد از طرف مسئولين اجرايي و سياست گزار کشور حمايت جدي نشد يا شايد دچار روزمرگي شدند و موضوع مقفول ماند.

 به نظر من مي آيد که بايد همه هنرمندان علاقمند به نظام را در عرصه هاي مختلف،سينمايي، مطبوعاتي، حتي چهره هاي ملي در عرصه مختلف را ما يک بار دور هم جمع کنيم و از آنها بخواهيم. هر جايي که ما مردم و اقشار مختلف را مشارکت داديم، و در تصميم گيري ها و تصميم سازي ها از آنها نظر خواستيم به نتيجه ايده آلي رسيديم.

در دوران دفاع مقدس همين طور بوده، در عرصه هاي سياسي اجتماعي هم همين طور. به نظر من بايد رجوع کنيم به فعالين حوزه هاي مختلف فرهنگي اجتماعي، از آنها مدل تقاضا کنيم. من فردا با جمعي از هنرمندان که به اين موضوع علاقمند هستند نشست مي گذارم و تقاضا شده که دوستان مدلهاي خود را ارائه دهند.

 جوان ما الان از ماهواره و اينترنت پوشش خود را الگوبرداري مي کند. کساني که در جريان تهيه لباس هستند، آنهايي که توليد داخل هستند مدلهاي خودشان را از مدلهاي بيگانه استفاده مي کنند. و آنهايي هم که لباس را وارد مي کنند باز لباسي را انتخاب مي کنند که مد روز اروپا است.

به نظر من حتي از اين افرادي که در توليد پوشاک دست دارند تقاضا کنيم، در يک جمعي دور هم بنشينيم و از آنها نه از باب تکليف، يا از بعد دستوري، واقعا  اين دغدغه را منتقل کنيم. عزيزان متوجه باشند. همين عزيزاني که در صنعت پوشاک فعاليت مي کنند، خودشان در معرض تهاجم فرهنگي و اين شبيخون هستند و اگر توجه نداشته باشند نسل آينده حتماً با مشکلات جدي مواجه خواهد شد.

 به نظرم مي آيد اگر اين علاقمندان را جمع کنيم از آنها مدل بخواهيم، مدلهاي متنوع يعني آنچه که باارزشهاي ملي و ديني ما تضاد نداشته باشد در عين حال تنوع داشته باشد، هم در شکل و هم در رنگ. در واقع ما نياز جوان امروز را مورد توجه قرار دهيم. در اين طراحي که انجام مي دهيم بخشي از مسئله حل خواهد شد.

بحث بعدي  که  اطلاع رساني و معرفي و نهايتاً برخورد  است که آنها در پله هاي بعدي و قدمهاي بعدي است. من فکر مي کنم که يک راهکار ديگر هم وجود دارد آن هم اين است که ما همه تشکلهاي اجتماعي سياسي مان را بدون مميزي هاي حزبي و تشکيلاتي در اداره کشور دخيل کنيم و تقاضا کنيم که مشارکت داشته باشند. و در واقع يک اراده عمومي براي اداره خوب فرهنگي کشور ايجاد کنيم.
 
راديو گفت و گو : آقاي طاهري، نظر شما راجع به صحبتهاي آقاي نصير پور و راهکار اجرايي براي اجراي  طرح عفاف و حجاب چيست؟
 
 طاهري: گمان مي کنم صحبتهاي ما مشترک است و مطالبي هم که ايشان ارائه دادند مطالب درستي است . الان هم تمام اين دغدغه هايي که ايشان اشاره کردند ، دغده هاي مردم است. ارزيابي ما از بررسي هاي اوليه اي که وزارت کشور انجام داده اين است که اين دغدغه ها ديده  شده و ما اميدواريم که در مرحله اجرا شاهد اين باشيم که
ان شاءالله اثرات خوبي را در جامعه بگذارد و اگر به برخي نواقص برخورديم مي توانيم در ادامه کمک کنيم، از نظرات صاحب نظران و کارشناسان مختلف هم استفاده شود.

من گمان نمي کنم در اين خصوص منعي وجود داشته باشد. ان شاالله با کمک همه افرادي که دلسوز هستند و صاحب نظر و همه متدينين به خصوص خانواده ها که  در فرهنگ سازي براي بحث حجاب و عفاف پيش قدم شوند، ان شاءالله شاهد اين باشيم که جامعه ما به آن سمتي که ارزشهاي ديني ما انتظار دارد به آن ايده آل ها نزديک شود.
 
راديو گفت و گو :نقشي که مجلس مي تواند در خصوص فرهنگ سازي عفاف و حجاب داشته  باشد چگونه خواهد بود؟
 
 طاهري:  نقش مجلس ، نقش قانونگزاري است هم نظارت. اگر قانون فعلي که نوشته شده در عمل به مشکلاتي برخوردند به مجلس اعلام کنند، پيشنهاداتي را بياورند که قانون با نقص کمتري اجرا شود. مرحله بعد هم نظارت است که ما الان در اين بخش از نظارت چون بخش قانون را داريم، بخش نظارت را ورود پيدا کرديم. در ادامه هم ان شاالله با همکاري همه نمايندگان مجلس، اين بخش نظارت را ادامه مي دهيم تا ان شاءالله اين قانون به خوبي اجرا شود.
 
راديو گفت و گو :ابزار امر به معروف و نهي از منکر براي رسيدن به اين هدف مي تواند کمک کند. براي استفاده از اين ابزار، چگونه بايد عمل کنيم تا ضمن حفظ نظم در جامعه، مردم هم در اين خصوص به راحتي عمل کنند؟

طاهري: بحث امر به معروف يک بحث بسيار گسترده اي است. ما وقتي به دستورات ديني خودمان مراجعه
مي کنيم ، مي بينيم در کنار نماز امر به معروف مطرح شده است. اما الان در جامعه که نگاه مي کنيم مي بينيم که مردم امر به معروف را يک واجبي مي دانند که اگر مثلاً ستاد امر به معروف ورود پيدا کرد کفايت مي کند. در حالي که اگر هر مومني،امر به معروف را آن گونه که دين مي خواهد،آن گونه که بزرگان دين، معصومان
عليهم السلام انجام دادند، امر به معروف انجام شود، همه اين دغدغه ها برطرف مي شد .ولي نگاه جامعه ما امروز به امر به معروف و نهي از منکر يک نگاه کامل نيست، آن چنان که دين مي خواهد نيست.

راديو گفت و گو :آقاي نصيرپور، شما در خصوص صحبتهاي آقاي طاهري نظر خاصي داريد ؟ بفرماييد از ابزار امر به معروف و نهي از منکر چگونه مي توانيم استفاده کنيم تا ضمن حفظ نظم در جامعه مردم هم در اين خصوص خودشان عمل کنند.
 
 نصيرپور:البته موضوع امربه معروف و نهي از منکر، صرف نظر از ابعاد اجتماعي آن  يک خواستگاه فقهي دارد که طبيعتاً آقاي طاهري ورودشان به اين مقوله اولي است و من در اين مسئله حتماً به اندازه ايشان صاحب نظر نيستم. اما مي خواهم عرض کنم که مسئله امر به معروف و نهي از منکر يک موقعي است که ما يک تکليف شخصي و فردي داريم و يک حکومتي داريم که بر اساس شاخصه هاي ديني اداره نمي شود ، مثل دوران قبل از انقلاب، هر کسي يک وظيفه اي داشت. اما الان که نظام بر اساس شاخص هاي ديني اداره مي شود و طبيعتاً حکومت وظيفه دارد در حوزه امر به معروف و نهي از منکر ورود داشته باشد ، ديگر براي اداره جامعه، فکر کنم مسئوليتها بيش از اينکه متوجه افراد باشد، به شکل عمومي آن، متوجه دولت و حکومت است.

من در مسئله امر به معروف و نهي از منکر معتقد به ايجاد مصونيت دروني هستم. همانطور که در فرمايشات اخير مقام معظم رهبري هم بود، نيروي انتظامي در برخورد خود بايد دقت لازم را داشته باشد که خداي نکرده افرادي که مسئول اين وظيفه ديني و اجتماعي هستند، خود در معرض نباشند و خود از صلاحيت لازم برخوردار باشند.

 گزارشي را هم که فرمانده نيروي انتظامي سردار احمدي مقدم در مجلس داشتند، بخش هايي از آن ناظر بر همين مسئله بود و به همين دليل فرمودند که ما اصرار نداريم، يا بر عکس اين گونه مي گويد که مثلاً بسيج وارد اين معقوله نشود، به خاطر آسيب هايي که در اين مسئله وجود دارد. لذا من معتقدم که راهبردهاي فرهنگي، همانطور که در بخش قبلي عرايض داشتم،ما مصونيت ايجاد کنيم با روشهاي فرهنگي و استفاده از ابزارهاي فرهنگي که داريم و بايد توجه داشته باشيم در يک جامعه مدني و شهري يک بخشي از ظهور بدحجابي ناشي از بي اطلاعي افراد از احکام اجتماعي يا احکام ديني است.اما آنچه امروز به نظر من بيشتر جامعه ما را به سمت بدحجابي سوق مي دهد، يا خداي ناکرده بي حجابي، به نظرم موضوع ازدواج است.

همه ما مي دانيم که الان سن ازدواج در کشور به بالاتر از سي سال رسيده. در آقايان که قطعاً اين گونه است و در خانم ها هم نزديک به سي سال است. شما توجه داشته باشيد که غريزه جنسي افراد از سن تکيلفشان تا زمان ازدواجشان از بين نمي رود، کتمان کردني هم نيست و سرکوب آنها هم حتماً آسيب هاي فردي ديگري دارد. به هر حال بخشي از آنها نمودش به سمت بي حجابيها و بد حجابي هااست، بخشي از اين ناهنجاري اجتماعي ناظر به اين است که جوانان ما، دختران و پسران نيازمند به توجه هستند و همين که با اين رفتار خود متوجه مي شوند يک بخشي از جامعه را متوجه خودشان کردند ارضا مي شوند.

 اين توجه به جوانان و مسائل آنها به نظرم مي تواند کمک مؤثري کند و مسائل آنها را حل کند. و آموزشهايي که ما بايد در اين زمينه حتماً از آن استفاده کنيم . من خودم زياد زمان قبل از انقلاب را درک نکردم ،شايد سال پيروزي انقلاب من پنجم ابتدايي بودم ، اما من قبل  انقلاب را در خاطر دارم،ما با مسجد ارتباط داشتيم، رفت و آمد داشتيم، جوانهايي که خانواده متديني داشتند به اين کانون ها توجه داشتند.  اما الان به نظر مي آيد کمي فاصل ها زياد شده و به نظرمي آيد که دانش ديني بچه ها هم کم شده است.

من معتقدم که اين دانش را بايد در مدارس ابتدايي و با ابزار دقيق و کارشناسي  شده و به طور پيوسته در اختيار جوانان بگذاريم.ما نبايد توقع داشته باشيم وقتي اين جوان ما وارد دانشگاه مي شود ودانش ديني او حداقل ممکن را به خود اختصاص دهد، از او انتظار يک رفتار منطبق بر اصول ديني هم داشته باشيم. لذا اين مصونيت سازي که من عرض کردم بايد در مراحل قبل طراحي و زمينه سازي شده باشد و ما توجه داشته باشيم که اگر مصونيت ايجاد کنيم ديگر خود افراد با تهاجماتي که به سمتشان مي شود مقابله مي کنند.

در کنار اينها حاکميت مي تواند همراهي داشته باشد و کمک کند که مسئله حل شود. و اگر اين اتفاق نيفتد، يعني ما مصونيت سازي نکرده باشيم، به جوانانمان توجه نکرده باشيم و نهادهاي فرهنگي ما و احزاب  استراتژيهاي منسجمي نداشته باشند حتماً برخوردهاي انتظامي فرسايشي خواهد بود.

به عنوان نمونه عرض کنم،  آنهايي که با جامعه ً ساکن در اماکن مقدس عربستان آشناهستند، آنجا صورت ظاهر حفظ مي شود اما چند مطالعه نشان مي دهد که  هيچ اعتقادي به حجاب در بخش عمده اي از آن جامعه وجود ندارد و اين بي اعتقادي به شکل هاي نا مناسب ديگر ظهور و بروز پيدا مي کند و آن هم روابط پنهاني زنان و مردان، دختران و پسران است که بسيار مخرب تر از ظهور علني اين مفاسد است. فکر مي کنم اينها مسئوليت بسيار سنگيني است و به ضرورت اين مسئله بايد توجه بيشتري شود.
 
راديو گفت و گو :آقاي طاهري، راجع به صحبتهايي که آقاي نصيرپور کردند نظرشما چيست و باز هم برگرديم به بحث امربه معروف و نهي از منکر که ايشان به شما ارجاع  دادند . راجع به مراحل  امر به معروف و نهي از منکر توضيح دهيد.
 
 طاهري: بله. در يک فرصت مختصر اين چنيني نمي شود به اين موضوع پرداخت. مختصر مي گويم. منظور من از امربه معروف ازاينکه گفتم بايد عمومي باشد اين نبود که حالا که اگر يک بدحجابي ديده شد، يک خانم
محجبه اي به او تذکر دهد. اين در خيابان هيچ اثر اين چنيني ندارد و همان مطلب درست است که بايد به مسئولين مربوطه سپرده شود.

 اما فرض بگيريد اگر يک بد حجاب در خانواده خود، در فاميل خود يک فاميل محجبه که دارد، اينها با هم صميمي هستند، رفت و آمد خانوادگي دارند، يا يک بدحجابي در مدرسه، يا دردانشگاه يا در اداره، هر کدام از اينها بالاخره رفقاي صميمي دارند که اينها گاهي اوقات به اهميت امر به معروف توجه نمي کند. همان خانم محجبه اي که رفيق است با خانمي که بد حجاب است، از صميميت خود و رفاقت خود استفاده کند، با همان نکاتي که دين گفته.

 من عرض کردم، چون  امربه معروف ظرافتهاي بسيار زيبايي دارد، که اگر به آنها عمل مي شد جامعه ما  به اينجا نمي رسيد. امربه معر وف هم مراتب دارد  و گفته شده که در ابتدا  انسان به زبان امربه معروف کند مرحله بعد اگر عواملي در خصوص منکر رخ مي دهد آن عوامل را ابتدا کم کند بعد به مرحله برخورد برسد که به عهده اين مراکز است و مسئولان مربوطه خود در ستاد امربه معروف، در نيروي انتظامي آن مرحله برخورد با منکر آخرين مرحله است که بايد انجام شود.

90 درصد امربه معروف و نهي از منکر بخش زباني است. بخش زباني هم آنجايي که اثرگذار است. عرض کردم از صميميت ها از رفاقت ها بايد استفاده شود، از محيطهايي که اينها با هم هستند و به گونه اي هم آنچه که در دستورات ديني ديده مي شود اگراين امر به معروف زيبا عمل شود اثرگذاري مثبت دارد که شايد ما يک دهم آن  اثر را هم در  برخوردهاي نظامي و انتظامي نبينيم.

بنابراين اولاً بايد آشنا شويم با ظرافت ها و زيبايي هاي امربه معروف و نهي از منکر. کتابهاي زيادي نوشته شده، زندگاني معصومين عليه سلام پر است از جلوه هايي که آنها امربه معروف و نهي از منکر را انجام دادند، به زيبايي، بدون اينکه تبعات منفي داشته باشد، قطعاً اين هم مي تواند مد نظر مسئولين قرار گيرد. من دعا مي کنم. آموزش و پرورش در اين خصوص زياد مي تواند اثرگذار باشد. بالاخره نوجوان ما که دارد شخصيت او شکل
مي گيرد اگر با اين ظرافتهايي که در دين آمده مطرح شود ما مي توانيم به صورت ريشه اي آينده جامعه خود را سالم کنيم.

 يک نکته اي هم در فرمايشات آقاي نصيرپور در بحث اينکه حضور نوجوانان و جوانان در مراکز ديني يک مقداري کم رنگ شده، قبل از انقلاب به جهت اينکه نه مدرسه بحث ديني براي دانش آموز مطرح مي کرد و نه رسانه هاي آن روز چيزي را در اين زمينه بيان مي کرد،مطبوعات و صدا و سيما همه در جهت خلاف دين رفتار مي کردند، طبيعي بود که آن عطشي که در خانواده، در جامعه، در نوجوان براي يافتن و آشناشدن و فراگرفتن مسائل ديني بود ، فقط با مراجعه به مسجد و مراکز مذهبي که آن زمان قبل از انقلاب شکل گرفته بود،
ارضاء مي شد، طبيعتاً حضورها پر رنگ بود. اما امروز طبيعتاً وقتي دانش آموز در مدرسه مسائل ديني را
فرا مي گيرد،شايد زياد ضرورت نبيند که به کانون فرهنگي برود و در آنجا حضور پيدا کند،اگر چه همان هم متناسب با امروز باز مراکز ديني فعال هستند.

البته ما نبايد قانع باشيم. هر چه که بتوانيم اين مراکز را جذاب تر کنيم، علاوه بر صدا و سيما علاوه بر مدارس دانشگاهها اين مراکز بتوانند غناي برنامه هاي خود را به گونه اي بالا ببرند که براي قشر نوجوان و جوان ما جذابيت لازم را داشته باشد قطعاً بهتر خواهد بود. اين در خصوص امربه معروف،اگر ممکن است بعداً فرصت بيشتري دهيد که ما به نمونه هاي بزرگان دين بپرازيم.
 
 نصيرپور:من يک توضيحي را مي خواهم عرض کنم. البته من هيچ تعريضي به فرمايش آقاي طاهري ندارم که نهادهاي فرهنگي توسعه پيدا کردند، فقط مي خواهم يک نکته را بگويم ، من در اين مقوله هنوز کاملاً سنتي فکر مي کنم و معتقدم که حتماً هيچ کانون فرهنگي در هيچ نهادي به اندازه مسجد بر روح و روان افراد تأثير نمي تواند داشته باشد .

ما معتقديم روحانيت به شکل سنتي خود تأثير بسيار مضاعفي روي اعتقادات ديني جامعه ما خصوصاً جوانان دارد. حوزه هايي که روحانيونِِ داراي دانش لازم با بيان و ادبيات امروز با جوانان مواجه مي شوند ما تأثير بسيار عميقي در آن مي بينيم. البته قصد تعرضي به چهره هاي فرهيخته و دانشمند غيرروحاني را ندارم. اما مي خواهم عرض کنم که بلندگو داري بعضي از فرادي که کمترين دانش را در حوزه دين دارند، در بعضي مقولات ديني دستي از دور بر آتش دارند،همين که بلندگو در اختيارشان است با افاضات و سخنراني هايي که حتماً شايسته آنها نيست و راهبردهايي که به جوانان مي گويند خود اينها منشأ ظهور برخي ناهنجاريها در جامعه مي شود، که عرض کردم متأسفانه نمونه هاي بسيارزيادي مي شود از آن نام برد.

 اين يک آفت است و من معتقدم حوزه علميه بايد فعاليت مضاعفي کند براي اينکه چهره هاي جوان امروزي دانشمند ملبس به لباس روحانيت را در اقصي نقاط کشور مستقر کند . اين را از زبان آشنايان به دين اشاعه دهيم و توجه داشته باشيم که ملت ما، جوانان ما هنوز براي کسوت روحانيت اعتقاد ويژه خاصي را قائل هستند. خداي ناکرده اين افرادي که دانش لازم را ندارند و اين بلندگو در اختيارشان قرار گرفته، بين جوانان و روحانيت فاصله ايجاد نکنند.